• Na onze succesvolle oefencampagne bestaande uit één training, een middagje Dongen en een avondje Breda begon het serieuze werk vandaag. Op de rol stond de uitwedstrijd tegen het 1e veteranenteam van Woubrugge. Van deze ploeg wisten we vorig jaar slechts één puntje te ontfutselen en aangezien ze meestal in de top vijf eindigen is het vandaag een aardige graadmeter of wij inderdaad sterker zijn geworden.

    Leider Padje was dit weekend absent, maar onder de leiding van aanvoerder Ronaldo hadden we maar liefst 17 man tot onze beschikking bij de seizoenouverture. Doordat dit toch wat veel was, werd Uppie bij het tweede ondergebracht en omdat Karel met griep op het laatste moment afzegde hadden we er uiteindelijk 15, dus dat moet genoeg zijn. Maar dit gaf ook een nieuwe probleem; hoe wissel je vier man, terwijl de leider in het veld staat ? Dit probleem werd verholpen door Ronaldo, die de jaren HTS eindelijk kon gebruiken om een ingewikkeld wisselschema te maken. De moraal van het schema was, iedereen mag je wisselen behalve Ronaldo en Smollie, want dan gaat het schema door de war.

    Zo begonnen we in onze traditionele 4-3-3 op een prima bespeelbaar hoofdveld, met uiteraard een basisplaats voor @ppie, die zijn VVW-jas in de ochtend had verruild voor de betere uitgave van het groen witte shirt.

    In het begin was het nog wat aftasten en waren we slordig in de passing, maar we voetbalden toch al redelijk makkelijk. Toch waren het de gasten die onderwacht de leiding namen, nadat een corner werd binnengekopt door de beste speler van Woubrugge. En zo stonden we met 0-1 achter. Hierna weer hetzelfde spelbeeld, een beter Aarlanderveen en dit leidde al vrij snel tot de gelijkmaker en het was @ppie die koel een voorzet van Panna promoveerde tot de gelijkmaker. Woubrugge kwam er niet meer uit en het was Ronaldo die na een klein half uur de 1-2 aantekende en zo een beter beeld van de verhoudingen op het veld schiep. Maar Woubrugge heeft een speler die bij standaardsituaties levensgevaarlijk is en hij tekende wederom met het hoofd voor de onverdiende 2-2. Voor rust had Daaf nog een prima kans op de 2-3 ,maar de keeper van Woubrugge redde, niet voor het eerste deze middag, knap. Zo gingen we jammer genoeg met 2-2 de rust in.

    In de rust besloten we toch maar van het wisselschema af te zien, omdat loopwonder Maus als enige in staat werd gezien de gevaarlijkste man af te stoppen, ook al omdat hij zo’n twintig jaar minder op de teller had. En nadat wij eindelijk thee hadden gekregen, konden we beginnen aan het tweede bedrijf.

    Na rust bleven we keurig tikken en kregen kansen om weer de leiding te nemen, onder andere voor Panna en Ronaldo. Maar na een kwartier was het de weer topfitte Supercorné, die met een prima voorzet @ppie in staat stelde om zijn tweede van de middag te nemen. En dus stonden we weer voor en @ppie kan bovendien weer een half jaar met de borst vooruit lopen in zijn tweede thuishaven.
    Woubrugge die toch al drie potjes in de benen had dit seizoen, gooide wat meer strijd in de wedstrijd. Maar waar ze normaal gesproken wel eens over de schreef gaan, gebeurde dit vandaag gelukkig niet en werd het een gewoon een stevige pot voetbal. In deze fase hadden we de kansen om de wedstrijd definitief te beslissen, want in de tegenaanval waren er er snel uit. Maar Porno, GertAZ (2x) en Panna vonden de sluitpost op hun weg. En dus bleef de bevrijding uit en was het zaak om de laatste 10 minuten de pot over de streep te trekken. Vooral Supercorné was zich hiervan bewest en was ouderwets aan het hysteren. Woubrugge kreeg nog wel een reuzenkans, maar Smollie tikte de inzet van linkerspits, die deze middag aardig aan banden lag bij Tijnus, tot corner.
    Vlak voor tijd besloot de, tot dan toe prima leidende, scheids de aandacht op zich te vestigen en bestrafte een onschuldig kopduel in de zestien met de zwaarst mogelijke straf; een strafschop. Alles wat Aarlanderveen was, uiteraard in alle staten, en onze aanvoerder stelde de man in het zwart zelfs voor om maar van het veld te gaan. Uiteraard hoorde dit bij het spel wat dan gespeeld moet worden en Smollie stelde voor om gewoon maar de pingel te pakken en zo met drie punten naar huis te gaan. Het psychologische spel speelden we goed, want toen de rechtsbuiten de bal vanaf 11 meter op het Aarlanderveense doel schoot, ranselde Smollie de bal keurig uit de hoek en zorgde zo dat de drie punten mee naar Aarlanderveen gingen.
    In de absolute slotfase was het Veense engeltje op de lat ook weer van de partij en zo pakten we dikverdiend de winst, maar hadden we eigenlijk ruimer moeten winnen gezien de vele kansen.

    Na de wedstrijd zie je toch dat zo’n weekendje weg met elkaar je dichter bij elkaar brengt, want er werd zelfs geknuffeld in de kleedkamer en zo beginnen we lekker aan het seizoen.

    Zaterdag spelen we om twee uur thuis tegen FC Boshuizen, de huidige koploper... En aangezien wij op de derde plaats staan, kunnen we op speeldag twee gewoon spreken over een topper. Van onze tegenstander weten we eigenlijk niets, want wij speelden vroeger nog gewoon tegen LFC, toen de oudste club van Leiden, maar opgegaan in FC Boshuizen. Zaterdag rond vier uur weten we meer.