• Voorschoten - Aarlanderveen Veteranen

    24 sep 2020
  • Na de goede generale van vorige week begon op deze zonovergoten zaterdag eindelijk de competitie en wel een uitwedstrijd tegen Voorschoten, een voor ons onbekende tegenstander. Uitwedstrijden worden in deze periode wel een dingetje, want we kregen vooraf een mail of we wel omgekleed wilden verschijnen. Er was namelijk geen kleedkamer beschikbaar en als we geluk hadden mochten we misschien wel met zijn tweeën douchen. Ook nazitten (beter bekend als de derde helft) mocht niet, laat dit nou één van de redenen zijn waarom wij in de herfst van onze carrière nog voetballen. Gelukkig wees de thermometer richting de 25 graden, want straks als het weer guurder wordt is het prettig om toch ergens een warm bakkie thee te nuttigen. Maar onze generatie heeft de Golfoorlog, de cola oorlog en de val van de Berlijnse muur overleefd dus hier komen we ook wel overheen en om de woorden van wijlen Bill Shankley te gebruiken: ”Voetbal is geen zaak van leven of dood, het is veel belangrijker dan dat!”

    Nadat we weinig hinder hadden ondervonden van de afsluiting van de A4 bereikten we ruim op tijd het complex van Voorschoten. Eigenlijk waren we in overtreding want we mochten pas twintig minuten voor aanvang aanwezig zijn en normaliter lukt ons dat alleen in thuiswedstrijden. Na het verplicht ontsmetten van onze handen waren we meer dan welkom. Wederom had Padje vijftien man tot zijn beschikking en de afwezigheid van LaChouffe werd keurig opgevangen door kilometervreter Poul.

    Tussen alle kunstgrasvelden die veelal in de 070 regio te vinden zijn, vond het duel plaats op een heus echt grasveld en dat maakte de temperatuur wat dragelijker. Omdat het veld omgeven was door een sintelbaan klopte het hart van deze schrijvende romanticus toch wat harder.

    We begonnen fel en drongen de gastheren terug en al binnen een paar minuten vond de makkelijk spelende Maus, na weer een flitsende aanval over rechts, de Snelste autoverkoper en deze haalde de trekker over. Zo stonden we rap voor. Het eerste kwartier overrompelden wij Voorschoten, die hapte naar adem en er waren kansen voor Sofa, Porno en de Snelste autoverkoper en eigenlijk hadden we de wedstrijd al in het slot moeten gooien. Hierna werd het spel op de toch stroeve en gortdroge mat wat rommeliger en hadden Smollie en Ton de Beer moeite om op de been te blijven. Bij laatstgenoemde kreeg Voorschoten zowaar de eerste kans, maar dit koddige moment kwamen we schadevrij door. Het ging wel erg makkelijk waardoor er bij ons toch wat gemakzucht in sloop en de tweede bal veelal niet aan kwam. We lieten Voorschoten in de wedstrijd komen waar ze tot dan toe alleen figurant waren geweest.

    Voorschoten had toch een wat hoger rendement en hun eerste echte kans, een lage voorzet, werd binnen gewerkt en zo stond het gewoon weer gelijk. In de slotfase van de eerste helft zetten we toch weer aan. Het was Sofa die de bal randje zestien van Ton de Beer kreeg en met een heuse pirouette en een mooie sleepactie liet hij de Voorschotense defensie verwonderd achter waarna hij de 1-2 binnen tikte.

    Na 45 minuten vond de scheidsrechter het welletjes en kregen we een jerrycan met limonade op het veld, gelukkig hadden we de picknicktafel al geconfisqueerd zodat er toch een paar zitplaatsen waren.

    Na de hervatting begonnen we weer met pressing voetbal en dwongen we de gastheren weer terug. Deze dadendrang resulteerde echter niet in het gewenste resultaat en een spaarzame counter werd dodelijk voor ons. Zo stond het weer gelijk en vijf minuten later via een handige vrije trap en een wat gelukkige dubbelkopbal stond het ineens 3-2 voor Voorschoten. Met een half uurtje op klok was haast geboden. Karel werd in de ploeg gebracht en de omsingeling begon, maar uiteraard had de vijandelijke keeper een topdag en hij liet zich gelden toen Panna leek te scoren. Ook Ton de Beer leek met een snoeiharde kopbal te scoren, maar ook zijn bal werd met kunst en vliegwerk van de lijn gehaald en eenzelfde lot had de inzet van GertAZ. Toen de scheidsrechter niet floot voor een 100% strafschop op Panna leek het een verloren middag te worden. Toch werkte Karel vlak voor tijd toch de bevrijdende 3-3 binnen, althans zo leek, maar ondanks het feit dat de bal vanaf de achterlijn werd voorgegeven werd hij toch afgekeurd door buitenspel terwijl hands een betere verklaring had geweest. Hierna dachten we allemaal: “Wordt het zo’n dag?“ Het leek niet meer te gaan lukken en evenals vorige week mankeerde het aan de afronding, alleen gaf dat vorige week niet.

    Op een moment dat niemand er meer in geloofde en de klok op minuut 89 stond was het Panna die de bal voorgaf, @ppie die op de goede plek stond en dus voor de dik verdiende gelijkmaker zorgde. Er kwam zelfs blessuretijd, maar daar gebeurde niks noemenswaardig en dus kunnen we leven met een punt, al het er veel meer ingezeten. Door dit resultaat zakken we van de eerste plaats naar de tweede, achter RCL. Dat is onze tegenstander van volgende week die als enige ploeg afgelopen zaterdag wel wist te winnen. Het grappige was dat in onze beide wedstrijden alle doelpunten vielen van deze klasse, de overige drie wedstrijden werden met 0-0 gelijk gespeeld. Zaterdag aanstaande begint de wedstrijd om 14:00 uur op ons eigen Polderpark. Komt allen gezellig kijken!

    Groet, de Veteranen